Zdobywanie wiedzy jest bardzo ważnym elementem w życiu każdego z nas. Aby posiąść odpowiednie tajniki wiedzy, oraz żeby zdobyć szczęście i zadowolenie należy się poprawnie kształcić. Człowiek pełen wiedzy to człowiek szczęśliwy, to człowiek zawsze otwarty na poznanie i nigdy obojętny. Wykształcony człowiek rozróżnia dobro od zła i potrafi działać na korzyść tego pierwszego. Edukacja jest powszechna juz od starożytności, kiedy powstawały pierwsze szkoły.
Na przykład w Mezopotamii, czyli Babilonii rozpowszechniono do nauki pismo klinowe, czyli sposób tworzenia zapisów literowych za pomocą symboli graficznych. Wprowadzano kształcenie z wiedzy ogólnej i rozwijano wiele sztuk, które pozwalały na lepsza rzemieślniczą prace, oraz na udoskonalanie poznanych już technologii. Starożytni mocna wagę przykładali do nauki gdyż według nich była to recepta na poznanie świata i całkowite otwarcie się na to, co nasza planeta i nasz świat ma dla nas do zaoferowania. Pracując nad doskonaleniem technik nauczyciele przykładali uwagę do czynności i odpowiednich zajęć, jakie mieli wpisane w czas uczniowie. Proponowano różne kombinacje w kształceniu i rozwój powszechny i stworzenie szkół dla wszystkich.
W tamtych czasach wykłady były tylko dla najlepiej sytuowanych warstw w społeczeństwie. Udział w zajęciach brali synowie kapłanów, wodzów i innej arystokracji ówczesnej. Naukowcy chcieli, aby tylko najbogatsi mogli się uczyć, co tworzyło jeszcze kolejna barierę dla plebsu, aby nie próbował się zbliżać do władzy, bo nie posiada odpowiedniej wiedzy i umiejętności. W mezopotamskich szkołach uczono ówczesnej matematyki i pisma, oraz tworzenia własnych styli w zachowaniu.
Szkoły miały na celach kształcenie moralne i patriotyczne z zachowaniem szacunku do starszych i króla. Posiadający dostateczne umiejętności uczniowie byli kierowani do specjalnych jednostek, gdzie dzięki swojemu wykształceniu mogli obejmować ważne stanowiska i pracować dla dobra państwa. Służba państwu i królowi to był przywilej, a władca chciał mieć przy sobie wykształconych ludzi. Nawet szamani i kapłani mieli wykształcenie z rożnych dziedzin, co im pozwalało na kontrolowaniu wiernych i troska o wspólnotę i państwo.
Były to akademie często zakładane przez filozofów i naukowców. Ci owi chcieli rozpowszechniać naukę i przekazywać swoje prawa i odkrycia coraz szerszej grupie ludności. Patrycjusze z Grecji mogli sobie pozwolić na kształcenie i zyskiwanie wiedzy oraz umiejętności. Podstawowa wiedza dotyczącą pisania i czytania służyła im do przewodzenia ludem i kierowania cudzymi postępami. Wprowadzano edukacje na różnych stopniach, która obejmowała kształcenie pod katem greki, malarstwa, rzeźbiarstwa czasem nawet aktorstwa.
Szkoły zbierały się w tzw. Gimnazjach i liceach gdzie kształcono młodych mężczyzn do pełnienia funkcji. Na potrzeby igrzysk olimpijskich szkolono również sportowców w specjalnych akademiach sportowych. Te akademie miały strukturę zajęć mistrzowskich z dużą grupą ludzi. Na zajęciach poruszano wszelkie techniki i umiejętności sportowe, jak również elementy aktorstwa potrzebne do autoprezentacji i posiadania odpowiedniej popularności wśród tłumu polis. Grecy bardzo mocno podjęli się praca nad kształceniem i zdobywaniu wiedzy, aby stawać się bardziej podobnymi do Ateny.